Zainteresowania w CV: jak je opisać, żeby coś o Tobie mówiły

Nie musisz. Serwis biznes.gov.pl, prowadzony przez administrację rządową, wymienia dane, których pracodawca może żądać od kandydata: imię i nazwisko, datę urodzenia, dane kontaktowe, wykształcenie, kwalifikacje zawodowe i przebieg zatrudnienia. Zainteresowań na tej liście nie ma. To informacja, którą podajesz z własnej inicjatywy, więc sam decydujesz, czy i co wpisać.

Sekcja ma sens, gdy:

• jesteś na początku drogi zawodowej i masz mało doświadczenia, które pokazałoby Twoje umiejętności;
• Twoje hobby wiąże się ze stanowiskiem: programista, który po godzinach rozwija własną aplikację, sprzedawca rowerów, który startuje w maratonach MTB;
• zainteresowanie potwierdza umiejętność z ogłoszenia: sport drużynowy przy pracy w zespole, wolontariat przy kontakcie z ludźmi;
• masz miejsce na stronie i nie musisz dla niego skracać doświadczenia.

Biuro Karier Politechniki Wrocławskiej radzi wprost: jeśli nie masz pomysłu na tę sekcję albo wolisz zachować czas wolny dla siebie, lepiej z niej zrezygnować. Ma Ci pomagać, nie szkodzić. Przy dwudziestu latach doświadczenia i braku miejsca to pierwsza sekcja do usunięcia.

• Potwierdzenie kompetencji miękkich. Kapitan drużyny siatkarskiej nie musi pisać, że umie współpracować. Biegacz, który ukończył dwa maratony, nie musi zapewniać, że jest wytrwały.
• Spójność kandydatury. Zainteresowania, które pasują do reszty CV, wzmacniają obraz kandydata; te, które mu przeczą, budzą pytania.
• Temat na rozmowę. Pytanie o hobby często rozluźnia atmosferę. Konkretne zainteresowanie daje rekruterowi punkt zaczepienia, ogólnik nie.
• Wiedza spoza CV. Kurs fotografii, prowadzony blog czy znajomość języka nabyta na wyjazdach mogą przydać się w pracy, choć nie mieszczą się w doświadczeniu zawodowym.

Zanim wpiszesz zainteresowania do CV, sprawdź każde czterema pytaniami:

1. Czy to prawda? Wpisz tylko to, czym naprawdę się zajmujesz. Rekruter, który sam fotografuje, zada Ci dwa pytania o sprzęt i od razu usłyszy, czy to Twoja pasja.
2. Czy umiesz o tym opowiedzieć? Jeśli nie potrafisz powiedzieć dwóch minut o ostatniej przeczytanej książce, „czytanie książek” nie jest Twoim zainteresowaniem.
3. Czy coś o Tobie mówi? „Muzyka” mówi niewiele. „Gra na gitarze w zespole, koncerty w klubach” mówi o regularności, pracy z innymi i występach przed publicznością.
4. Czy jest bezpieczne? Zainteresowanie nie powinno budzić kontrowersji ani zdradzać tego, czego nie chcesz ujawniać pracodawcy.

Wielu kandydatów wpisuje jako zainteresowania do CV te same słowa: „sport, muzyka, podróże, książki”. Rekruter widział je tyle razy, że je pomija. Konkret wystarczy w kilku słowach: co dokładnie robisz, jak często albo od kiedy, i jeśli masz, jeden wynik.

Nie musisz pisać pełnych zdań. W klasycznym CV wystarczy jedna linijka z dwoma, trzema konkretnymi zainteresowaniami. Dłuższy opis, w dwóch lub trzech zdaniach, ma sens wtedy, gdy hobby jest Twoim głównym atutem, na przykład w pierwszym CV.

Te przykłady możesz dopasować do siebie. Przy każdym: co zwykle potwierdza w oczach rekrutera.

• Sport drużynowy (piłka nożna, siatkówka, koszykówka w lidze amatorskiej): współpraca, zaangażowanie, czasem przywództwo, jeśli byłeś kapitanem.
• Sport wytrzymałościowy (bieganie, kolarstwo, pływanie): systematyczność, cierpliwość, praca na cel.
• Szachy, gry strategiczne, łamigłówki: myślenie analityczne, planowanie kilka ruchów naprzód.
• Wolontariat (schronisko, bank żywności, hospicjum, pomoc w nauce): odpowiedzialność, empatia, kontakt z ludźmi. Wolontariat z obowiązkami i datami możesz też opisać jak doświadczenie.
• Fotografia, grafika, wideo: oko do detalu, znajomość programów, kreatywność. Dodaj link do portfolio, jeśli je masz.
• Blog, podcast, media społecznościowe: pisanie, regularność, znajomość narzędzi. Liczba czytelników lub słuchaczy dodaje wiarygodności.
• Języki obce i kultura innych krajów: kursy, tandem językowy, książki w oryginale. Przy pracy z klientem zagranicznym to realny atut.
• Majsterkowanie, elektronika, rękodzieło: zręczność, cierpliwość, rozwiązywanie problemów technicznych.
• Muzyka (gra w zespole, chór, nauka instrumentu): systematyczność, praca w grupie, występy przed publicznością.

Zainteresowania związane z zawodem mają największą wartość, bo pokazują, że praca nie kończy się dla Ciebie o 17:00. Dbaj tylko o to, żeby potwierdzały CV, a nie je powtarzały.

W pierwszym CV zainteresowania ważą więcej niż w każdym kolejnym. Gdy nie masz jeszcze stanowisk do opisania, organizacja szkolnego turnieju, prowadzenie fanpage'a klubu sportowego czy wolontariat w czasie wakacji pokazują, co już potrafisz. Możesz opisać je szerzej, w dwóch lub trzech zdaniach, i powiązać z umiejętnościami z ogłoszenia. Gotowe przykłady takich dokumentów znajdziesz w poradnikach CV bez doświadczenia i CV dla ucznia.

• Poglądów politycznych i przekonań religijnych. To dane szczególnie chronione: według biznes.gov.pl pracodawca może je przetwarzać tylko za Twoją wyraźną zgodą i tylko wtedy, gdy przekazujesz je z własnej inicjatywy. Nie ma powodu, by robić to w CV.
• Zainteresowań, które mogą budzić kontrowersje albo źle się kojarzyć. Nie wiesz, kto będzie czytał Twój dokument.
• Ogólników w rodzaju „sport, muzyka, film, podróże, internet”.
• Zainteresowań zmyślonych albo „na pokaz”: wyjdą przy pierwszym pytaniu na rozmowie.
• Biernego spędzania czasu, które nic nie mówi: „oglądanie seriali”, „spotkania ze znajomymi”.
• Długiej listy. Dziesięć pozycji rozmywa te dwie, które się liczą, i zajmuje miejsce doświadczeniu.

Sporty ekstremalne czy gry komputerowe nie są zakazane. Rozważ jednak, co powiedzą o Tobie na danym stanowisku, i opisz je tak, żeby było widać umiejętność: „gry strategiczne, organizacja turniejów online dla 60 graczy” brzmi inaczej niż „gry”.

• Miejsce: na końcu CV, po umiejętnościach, językach i certyfikatach. Pod nimi jest już tylko klauzula RODO, jeśli jej używasz.
• Nazwa sekcji: „Zainteresowania”. „Hobby” jest zrozumiałe, ale w polskim CV rzadsze.
• Liczba: od dwóch do czterech pozycji.
• Forma: jedna linijka albo krótkie pozycje oddzielone kropką; dłuższy opis tylko w pierwszym CV.

Pełną budowę dokumentu, sekcja po sekcji, opisuje poradnik jak napisać CV. O tym, jak opisać same umiejętności, przeczytasz w poradniku umiejętności do CV.

Pytanie „Czym się Pan interesuje poza pracą?” albo „Co Pani robi w wolnym czasie?” pada często pod koniec rozmowy. Odpowiedz krótko: co robisz, od kiedy i co Ci to daje. Mów o tych zainteresowaniach, które są w CV, i dodaj jeden szczegół, którego w nim nie ma. Jeśli hobby wiąże się ze stanowiskiem, powiedz, jak przekłada się na pracę. Inne pytania, których możesz się spodziewać, zebraliśmy w poradniku rozmowa kwalifikacyjna: pytania.

W angielskim CV sekcja nazywa się zwykle „Interests” albo „Hobbies and interests”, a zasady są te same: konkret i związek ze stanowiskiem. Na przykład „Long-distance running: 2 marathons” albo „Volunteering at an animal shelter (weekly since 2024)”. Resztę dokumentu opisuje poradnik CV po angielsku.

W kreatorze CV Kandiq pole „Zainteresowania” znajdziesz w kroku „Umiejętności”, pod językami i certyfikatami. Wpisujesz jedno zainteresowanie na linię, a podpowiedź przypomina zasadę z tego poradnika: „Bieganie (2 maratony)” jest lepsze niż „sport”.

• Na CV zainteresowania pojawiają się w jednej linijce, oddzielone kropką, albo jako zaokrąglone etykiety, jeśli włączysz opcję „Umiejętności jako etykiety”.
• Puste pole oznacza brak sekcji: nie zostaje pusty nagłówek.
• Kolejność sekcji zmieniasz, przeciągając je w bloku „Szablon i formatowanie”.